امشب همه چیز رو به راه است
همه چیز آرام.....آرام  ... باورت می شود ؟

دیگر یاد گرفته ام شبها بخوابم " با یاد تو  "
تو نگرانم نشو !
همه چیز را یاد گرفته ام !
راه رفتن در این دنیا را هم بدون تو یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که چگونه بی صدا بگریم !
یاد گرفته ام که هق هق گریه هایم را با بالشم ..بی صدا کنم !
تو نگرانم نشو !!
همه چيز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام چگونه با تو باشم بی آنکه تو باشی !
یاد گرفته ام ....نفس بکشم بدون تو......و به یاد تو !
یاد گرفته ام که چگونه نبودنت را با رویای با تو بودن...
و جای خالی ات را با خاطرات با تو بودن پر کنم !
تو نگرانم نشو !
همه چيز را یاد گرفته ام !
یاد گرفته ام که بی تو بخندم.....
یاد گرفته ام بی تو گریه کنم...و بدون شانه هایت....!
یاد گرفته ام ...که دیگر عاشق نشوم به غیر تو !

یاد گرفته ام که دیگر دل به کسی نبندم ....
و مهمتر از همه یاد گرفتم که با یادت زنده باشم و زندگی کنم !
اما هنوز یک چیز هست ...که یاد نگر فته ام ...
که چگونه.....!

برای همیشه خاطراتت را از صفحه دلم پاک کنم ...
و نمی خواهم که هيچ وقت یاد بگیرم ....
تو نگرانم نشو !!
"فراموش کردنت" را هيچ وقت یاد نخواهم گرفت ...

That Is Love

Love is a strange and beautiful thing,
It spans time and space, distance is no object to love.
You will wait forever for the one you love,



Travel wherever you need to be with them.
When you are in the arms of the one you love,
That love can make a moment last a lifetime,
Yet make a lifetime seem no more than a moment.
When love is distant it grows strong,



When it returns it flowers.



People crave it, strive for it, fight for it, and die for it,
And when they find it, they know they are complete.
For in the arms of the one we love is wholeness,


Belief, completeness, passion, and security.

The one we love is someone for whom we would do anything,
And never ask for anything in return.
It produces a love of all that person is and will ever be,
Regardless of what that may mean to me.


Love knows that when you are away,


That you are still loved, cherished, thought after, and missed
By the one you love,


And they know that you love them back.


That is Love.


- Nicolas Blackmore -

در نهانخانه ی جيبت بگذار، دست سوزنده ی مشتاقت را
من و تو
بايد از سلسله ی بايدها, دستهامان را زنجير كنيم
با زبان دگران لحظه هامان را تفسير كنيم
و نگوئيم كه بازيگر يك قصه معتبريم
كاش ميدانستي
كه نبايد حس كرد، كه نبايد دل بست
در فضايي كه پر از همهمه ی آدمهاست
من گرفتارترين تنهايم ، تو گرفتارترين
دل ما بسته وابستگي است
قصه ی بودن من ، طرح يك خستگي است؟

...... کودکی ......

می خواهم تا خود سپيده صبح در آغوشت باشم 

و برای هميشه در کنار هم باشيم.... عطر نفسهايت را

نزديک نفسهايم احساس کنم

ستاره ها در آسمان چشمک زنان جشن با شکوهی را

آغاز کردند... همه جا تاريک بود

قطرات باران يکی يکی و خيلی آهسته صورتمان را

نوازش می داد

يكي بود يكي نبود،

 اوني كه بود تو بودي و اوني كه نبود من بودم !

 يكي داشت و يكي نداشت، اوني كه داشت تو بودي و اوني كه تو رو نداشت من بودم!

 يكي خواست و يكي نخواست، اوني كه خواست تو بودي اوني كه بي تو بودن رو نخواست من بودم!

يكي آورد و يكي نياورد، اوني كه آورد تو بودي اوني كه جز تو به هيچ كس ايمان نياورد من بودم !

 يكي برد و يكي باخت، اوني كه برد تو بودي اوني كه دل به تو باخت من بودم.

تو رفتی و من هستم
همان دیوانه ی دیروز
همان مردی که می دیدی
ولی هرگز نفهمیدی


گاهی باید جدایی را پذیرفت و دم نزد
گاهی تنهایی
تنها ترین چیزی است که انسان می خواهد
تنها خواهم ماند
مانند هر روز های دیروزم

فاصله تنها چیزی بود که من فهمیدم
و هر بار دور تر از قبل
من مسافری بیش نبودم
و زمان رفتن خیلی نزدیک تر از آن بود
که می پنداشتم

من نخواهم شکست
اما اندکی ترک خواهم خورد

عشق مثل ابه .ميتوني تو دستت قايمش کني

اما اخرش يه روز دستتو وا ميکني ميبيني نيست

بي اينکه بفهمي پر از خاطرست.

  RSS